Bildiğim tek şey..

Herkes giderBildiğim tek şey

Ve hayat hep devam eder

Kimse, kimse gitti diye ölmez

Kimse gidince, kimsenin hayatı sona ermez

Ben giderim

Ve hayat hep devam eder

Kimse, ben gittim diye ölmez

Ben gidince, kimsenin hayatı sona ermez

*

Alışkanlıklardır değişen

Hayallerdir dönüşen

*

Bildiğim tek bir şey var bu hayatta:

Herkes gider

Sebebi o ya da bu

Herkes tek başına gider

Sebebi hayat ya da ölüm

Ama herkes gider

Ve hayat devam eder

*

Omzuna yaslandığım

Sırtını okşadığım

Yanağına dokunduğum

Herkesin bir zaman gideceğini

Zaman zamansa benim onlardan önce gideceğimi

Hiç unutmadan yaşıyorum diye ruhsuz muyum?

Kimseye “kal” demediğim için duygusuz?

*

Doğruya doğru, ruhsuz muyum?

Gerçekten duygusuz muyum?

Yoksa siz mi bilmiyor musunuz sahip olmadan sevmeyi?

Reklamlar

8 thoughts on “Bildiğim tek şey..

  1. ” kimse ben gittim diye ölmez” ve fakat kimse öldü diye de gitmez. Gitmek bağımsız değişkendir aslında. Ayrıca ” aliskanliklardir değişen” değil malesef aliskanliklardir değişmeyen sacmasapan bir bicimde.. Çünkü ruhların özgürleşmesini engelleyen öğretilmiş yalanlardir. Bu arada sahip olmadan nasıl seveceksin ? Acımasız doğamızın tek faydalı bencilliğidir o! Sadece hapsetmek değil aynı zamanda hapsolmaktir gönülden. Özgürlüğün standart sapmasidir bir anlamda ya da bir baska anlamda sahiplenmek gibi bir suc islenecek kadar degerlidir. Bir annenin acliktan olmek uzere olan bebegi icin sut calmasi gibi birseydir. Onurlu bir hirsizliktir.

  2. Ben kimseye sahip olmak istemedim, kimsede bana sahip olsun istemedim.
    Artık insanları cesurca sevmek ve sevgimi göstermek istedim
    Onun için hepsine yer açtım kalbimde,
    Korktular!
    Önemli birilerinin yerine koyduğumu sandılar ya da yerine geçebileceklerini
    Ne büyük hadsizlik!

    Kırdılar, şimdi yer açsam mı açmasam mı kimseye kimilerine bilemiyorum…
    Ahh duvarlarım varken ne güzeldi Fuls…

  3. ”Biz şimdi ölsek; en fazla kahvede çaylar soğur”
    (Yılmaz Odabaşı)

    BİZ ŞİMDİ ÖLSEK…

    Yırtılır ömrümüzün yalan tutanakları,
    Kaderimizi yazan bembeyaz kağıt soğur.
    Yakmaz yokluğumuz kimsenin günlerini
    Üç günde solan, yalan bir keder soğur.
    Kırılır yüzümü unuttuğum aynalar
    Yürüdüğüm yollar, sokaklar soğur.
    İçinde biz olmayan bir dünyayı özleyen…
    Yalan adamlarının öfkesi soğur.
    Biz şimdi ölsek;
    Bizden önce ölen yoldaşlar gibi
    Siyah- beyaz resimlerde yüzümüz soğur.
    Biz şimdi ölsek; tutulmaz yasımız
    Kürsüler, minareler, selâ’ lar soğur.
    Biz şimdi ölsek değişecek bir tek yeri vardır dünyanın
    Anamın yanağında bir yer ıslanır,
    Üç vakit sonra O da soğur…

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s